Je lacht overdag. En 's avonds breek je.
Voor vrouwen die vechten tegen verslaving, verdoving, terugval en zichzelf.
Je draagt dit al zo lang alleen.
Overdag doe je sterk, maar zodra je alleen bent, klapt alles in. Schaamte. Schuld. Leegte. En niemand ziet wat er écht in je hoofd gebeurt. Je denkt terug aan momenten waar je niet trots op bent. Tijden waarin je zoveel pijn en onrust had dat je ging verdoven. Verdoven om je hoofd stil te krijgen. Niet omdat je wilde.. maar omdat je het even niet anders kon.
Het voelt alsof je vastzit. Elke dag hetzelfde. Elke avond die drang om maar niks meer te voelen. Je lacht wel, maar je bent moe. Heel moe.
Je probeert door te gaan, maar je bent op. Je hoofd zit vol. Je lichaam is klaar. Je duwt mensen weg omdat je bang bent dat ze zien hoe het echt gaat.
Ergens denk je.. zo kan ik niet verder. Niet nog een keer dezelfde pijn. Niet nog een nacht mezelf kwijt zijn. Ergens denk je.. zo kan ik niet verder. Niet nog een keer dezelfde pijn. Niet nog een nacht mezelf kwijt zijn.
En als je zo doorgaat.. dan verandert er niets. Dan blijft elke dag hetzelfde gevecht. Dan blijf je 's avonds naar verdoving grijpen omdat je niet weet hoe je anders moet overleven.
Je raakt jezelf nog meer kwijt. Je lichaam wordt moeier. Je hoofd wordt voller. En voordat je het weet wil je zelf niet meer leven.
Je kan dit niet meer alleen. Je hebt al zolang gevochten, elke dag opnieuw.
Ik loop met je mee.
Naast je.
Zonder oordeel.
Zonder druk.
Gewoon iemand die het snapt, die je helpt om stap voor stap uit dit overleven te komen. Dit is het moment waarop jij niet weer hoeft terug te vallen. Je hoeft alleen deze stap te zetten - ik doe de rest met je mee.
Testimonial
“Eerlijk? Ik dacht dat niemand me ooit nog kon helpen. Ik zat zó diep vast in schaamte en schuld dat ik het bijna had opgegeven. Bij Eliza voelde ik voor het eerst dat iemand me écht zag en begreep. Ze draaide niet om de pijn heen, maar hield me een spiegel voor. Dat was confronterend, maar precies wat ik nodig had. Zonder haar zat ik nu waarschijnlijk nog steeds gevangen in datzelfde donkere gat.”
Sociale media